Liefde

My goodness, dat heeft een hele tijd geduurt. Maar gelukkig heb ik dan nu tijd om jullie te vertellen wat er allemaal op mijn hart ligt.



1 Korintiers 13:4-7+13

Liefde is geduldig en vriendelijk.
Liefde is niet jaloers, vervalt niet in grootspraak, in eigendunk.
Ze gedraagt zich niet grof,
ze is niet uit op het eigen belang.
Ze raakt niet beledigd,
ze rekent het kwaad niet aan.
Ze verheugt zich niet in onrecht,
ze vindt vreugde in de waarheid.
Ze kan ales verdragen,
ze blijft geloven, blijft hopen,
nooit geeft ze het op.

Zo resten ons dan:
geloof en hoop en liefde.
Deze drie.
Maar de liefde is de grootste.

Psalm 145:8-9

De Heer si vol vergeving,
mild is hij, geduldig,
zijn liefde is groot.
De Heer is goed voor iedereen,
voor al zijn schepsels is hij mild.


Kolossenzen 3:23

Wat u ook doet, doe het van harte, als was het voor de Heer en niet voor mensen.


Galaten 5:22

Maar wat de Geest doet groeien en rijpen, is liefde, vreugde en vrede, geduld, vrendelijkheid, goedheid, en vertrouwen, zachtmoedigheid en zelfbeheersing.



God is zo groot!
Hij leert mij zo ontzettend veel. We zijn echt maatjes aan het worden. Zo gaaf!


Er is echt zo veel wat ik met jullie wil delen. Hoop dat ik niets vergeet.


Oke, vandaag gaan we (met 'we' bedoel ik: een nederlandse en nog twee duistse vrijwilligsters) naar Labatso. Morgen is daar een endurance race en een vriendin van een huisgenoot heeft gevraagd of ze wilde helpen. Omdat ze wist dat ik dit helemaal geweldig zou vinden, heeft ze ja gezegt en gaan we nu in een tent slapen. Zo kunnen we, om 3.oo uur, de ruiters zien vertrekken. Heb er echt enorm veel zin in!


Verder hoorde ik afgelopen zondag dat ik , in ieder geval, van 30 november tot 4 december in Namibie ben voor een training. Ik ga daar naartoe met waarschijnlijk 2 mensen van Botswana, die ook werken op de Day Care, en misschien gaat de andere Nederlandse vrijwilligster ook mee. 'k Ben erg benieuwd. Ik heb Namibie nog nooit gezien. De training is in Windhoek. Erg gaaf, omdat De Fontein een project aan het opstarten is in de Rehoboth, niet zo ver van Windhoek. Ik hoop dan ook dat ik daar na de training misschien een aantal dagen kan helpen.


Het plan is dat we in december naar het noorden gaan (we: in ieder geval ik en 2 duisters). Daar willen we graag de Victoria Falls gaan zien en naar verschillende geweldige dieren en natuur gebieden. Dit staat allemaal nog niet vast, maar is wel leuk naar uit te kijken. De Victoria Falls ligt trouwens op de grens van Zimbabwe en Zambia. Schijnt echt geweldig te zijn.

Oke, ik zal jullie ook even vertellen wat er tussen het laatste berciht en nu is gebeurd. Even.

Tot nu toe ga ik enorm veel naar een kerk in Gaborone. Er komen veel internationale mensen. Ik ben ook wel naar kerken geweest in Mochudi, maar het is erg meoilijk om volgen waar ze het over hebben. Ze vertalen wel altijd naar engels, maar ze zijn hier niet zo duidelijk in hun punt vertellen. Ze kunnen een uur praten en dan weet ik nog niet niet waar hij eigenlijk naar toe wil. Wat ze eigenlijk willen vertellen. De mensen hier snappen het wel, de meesten, maar wij, Europeanen, vinden dat soms best moeilijk.


Uiteraard en ik nog steeds actief in de Day Care. Ik zie hier nu echt waarom God me hier gebracht heeft. Dat is natuurlijk enorm gaaf, maar ook moelijk. Wat God wil dat is ik hier doe is iets waar ik niet altijd heel goed in ben geweest. Gelukkig is God hiermee aan het werk en zijn we nu samen aan het kijken hoe dit gaan zal.

De kids zijn trouwens enorm schattig! Uiteraard. Ze zitten enorm veel aan me omdat ze het zo apart vinden dat wij blank zijn. Meestal laat ik dat maar gewoon toe. Ze weten immers niet anders. Het is soms wel raar. Zij hebben zo weinig. Soms is dat erg duidelijk te zien. Vooral als je al wat langer bij de Day Care komt. Maar daar is God. Hij die bij al deze kinderen is.


Ik voel me erg thuis in het stafhuis. We wonen daar nu met drie duitste meiden en 2 nederlandse (waaronder ik). met z'n vijven dus. Begin november gaat er een duitse vrijwilligster terug naar Duistland, maar in januari komen er in ieder geval 2 vrijwillig(st)ers bij. Waarschijnlijk 3, maar van een duitse meid en een engelse jongen staat het al vast. Word dus druk in het huis. Maar volgens mij ook wel heel gezellig.

Twee duisters zijn er dus bijgekomen in de laatste paar weken. Moet er even aan wennen om zo veel engels te praten. Vooral omdat de andere nederlandse vrijwilligster nu een aantal dagen in de week naar het huis van EJ en Koekoes mag wonen. Zij hebben nu een drie maanden vakantie. Ik kan dus wel Nederlands gaan praten, maar dat helpt niet echt. Geen van hen verstaat dat. Nu versta ik wel een klein beetje Duits, maar echt heel weinig. Maar ja, zo kunnen we allemaal heel goed oefenen.

Bijna iedere donderdag hebben we bijbelstudie. Maar volgens mij heb ik het daar al wel eens over gehad. Ik heb ook al een avond geleid, maar vind ik toch wel moeilijk. Je moet dan echt de engelse taal wel kunnen.

In de eerste week van september zijn er drie Canadese mannen bij ons geweest. Ze komen in juli/augustus met een team om ons te helpen. Erg leuk dus. Al ben ik er dan niet, maar toch, Ze sliepen bij ons in het huis. Echt heel gezellig. Ze waren hier voor zo'n drie dagen.

Toen de Canadesen er waren hebben we gevast. was voor mij totaal nieuw. Ik heb er wel van gehoord en ik ken ook mensen die het gedaan hebben, maar zelf had ik het nog nooit gedaan. iedereen van YfC was vrij voor 24 uur. Helaas was de Day Care gewoon open. was wel heel goed. God heeft me in deze tijd enorme gave dingen laten zien. Ik kan deze dingen nog niet met jullie delen. Hopelijk komt dat nog. Het enige wat ik kan zeggen is dat ik God dankbaar ben voor de relatie die Hij met ons mensen wil.

Uiteraard ben ik ook bezig met een visa. Gaat niet geweldig maar ik over 1 a 2 weken gaan kijken of ze klaar zijn. Zou wel fijn zijn.

Soms word ik zo moe van mezelf. Toen ik de grens van Zuid-Afrika naar Botswana overstak kreeg ik 9 dagen. Heel weinig dus. Na 5 dagen zijn we nieuwe gaan halen. Toen kreeg ik er 30, tot 23 september. Ik was het niet echt vergeten. De week voordat ik nieuwe dagen moest hebben hebben we het er nog over gehad. Ik moest die week nieuwe dagen gaan halen. De dagen verstreken en het werd 23 september. Ik was op de Day Care en opeens bedacht ik me (God bedacht mij) dat het 23 septmeber was. Wat was er ook al weer op 23 september? Ik wist het niet echt meer. De minuten verstreken en toen trof het mij. vandaag was mijn laatste dag op mijn paspoort! Nu lig jij misschien wel in een deuk, maar ik vond het niet heel grappig. Na een spoed gebed belde ik een staflid en zij heeft gelijk een papier geschreven. 's Middags heb ik mijn extra 30 dagen gekregen. Ik hoop dat mijn visa klaar is voordat ik weer nieuwe moet halen, maar we zullen zien. In Afrika weet je het maar nooit.

En vergaderingen hier. oke, ik moet natuurlijk bij alle vergaderingen zijn van de Day Care. maar de vergaderingen met de ouders is niet in het engels. Serieus, 3 uur. 3 uur luisteren naar al deze mensen. Uiteindelijk was ik zo uitgeput. Ik had me voorgenomen om het proberen te volgen. In ieder geval erachter te komen waar ze het over hadden. Heel vermoeiden. Vooral als je denkt dat ze verder zijn gegaan met een andere onderwerp maar ze daar toch nog weer minstens 20 minuten over doorgaan. Ow ja, daar zit ik een middag in de twee weken bij. De vergaderingen met alleen werkers van de Day Care is wel beter, maar niet geweldig. En die duren vaak nog langer.

Ik heb nu vaste ministries gekregen. Van maandag tot vrijdag ben ik in de ochtend op de Day Care, van 7.00 tot 13.00 uur. Maandag middag heb ik eesn in de twee weken vergadering (hiep hiep) en op de woensdga middag heb ik Afternoon Program op de Dau Care. Iedere dinsdag en donderdag doe ik Kidsclubs. En dan is er iedere vrijdag middag prayermeeting in the Office met alle stafleden van YfC Botswana. Ik hou wel van dit schema.

19 september hadden we een sponsorwalk met de kinderen van de Day Care. We deden dit omdat we 27 oktober naar een Nature Reserve willen gaan met deze kinderen. De kinderen hebben zo'n 2 km gelopen en de ouders en docenten (ik dus ook) 4 km. Was en erg geslaagde dag. Prijs de Heer voor dat!

En ik krijg taal les in Setswana. Ik ben net een zeef. Komt erin maar verlaat de boel ook gelijk weer. Heel vermoeiden. Ik heb hier altijd al last van gehad en dat is nog steeds zo. De nederlandse vrijwilligster is juf en zij leert ons alles wat zij weet. Erg handig voor ons dus. maar de Duisters zijn wat sneller dan ik ben. Dus ik waggel er maar wat achteraan. Wie weet kan ik wel Setswana spreken als ik terugkom. Zou wel leuk zijn om een aantal zinnen te weten.

Nou, ben ik ook iedereen brieven aan het schrijven. Bevalt me goed. Vooral omdat ik niet zoveel toegang heb tot internet. De vrijwilligsters in het huis moeten er altijd maar weer om lachen, maar ja.

Woensdag was het Indipendince Day (dacht ik) en was iedereen vrij. Die dag hebben we lekker gerelaxt en een film gekeken. Gisteren was ook een vrije dag, omdat het woensdag ook een vrije dag was (ik weet dat dat heel raar klinkt, maar zo werkt het hier) en toen zijn we naar gaborone geweest. Een stel hebben toen de berg beklommen (die ik de eerste week al beklommen had) en ik ben met een duitse vrijwilligster gaan winkelen. Erg leuk moet ik zeggen.

Nou, dat was het wel zo'n beetje. Was niet zo veel he?

Ow ja, het weer. het begint her en der wat te regen. Als het regent, regent het vaak ook flink. En ook veel omweer. Best eng. Je kunt hier de bliksem ook heel goed zien. Soms is het net alsof het in het huis is. De huizen zijn hier iest anders dan in Nederland en dat is dan ook wel te merken. En uiteraard valt de stroom ook nog steeds heel veel uit. Overdag maakt het me niet zo uit, maar als ik wil koken ... Gisteravond om 5 uur (net toen we thuis kwamen) viel de stroom uit. dat bleef zo tot 19.15 uur. Meestal is het zo'n 2 uur. Soms korter maar dat komt niet zo veel voor. Ik wilde heel graag iets warms eten, maar dat zat er dus niet in. Wel gezellig want we hebben een kaartspal gedaan bij kaarslicht. Doen we hier trouwens heel veel, spelletjes. Jaja, geen tv.

Weet je, God is liefde. Dat leer ik hier meer dan ik ooit had kunnen denken. En dat komt niet omdat ik nu hier ben. Dat komt omdat ik God beter leer kennen. Dat komt omdat ik God ruimte geef om me uit te leggen waarom bepaalde dingen zo gaan zoals ze gaan. Omdat ik een relatie met hem aan het opbouwen ben. Dit had in Nederland ook kunnen gebeuren maar dat deed het niet. Omdat ik hem niet betrok in alles wat ik deed. God wil betrokken zijn in ons leven en een persoonlijke relatie met ons hebben. Dat is waarom we hier zijn. De rest komt dan wel. Hij wil jouw leren kennen. Niet meer dat dat. Hij wil jouw leren kennen en Hij wil dat jij Hem leert kennen. Meer niet. Hij wil je zo veel liefde geven. Liefde die wij eigenlijk niet kennen. De reden van eigen wil en denken.

Gebedspunten en dankpunten:

- Dinsdag 27 oktober gaan we met de kids naar de Mokolodi Nature Reserve. Bid voor bescherming daar naartoe (ik rijd waarschijnlijk ook een auto met kids) en een goede dag.

- Bid voor eenheid en acceptatie voor de collega's van de Day Care.

- Bid voor God's leiding voor YfC Botswana, ook nu de leiders 3 maanden weg zijn.

- Dank God voor de groei die ik doorga. Groei in mezelf en vooral in geloof, in relatie met Hem. De leiding die hij aan het nemen is.

- Dank God voor zendelingen, vrijheid (vrijheid in wil en in geloven in Hem).

- Dank God voor wie hij is.

- Bid voor God's verandering in het leven van de Chief in Mochudi. Ze noemen deze mensen Gosi's. Hij wil oude gewoontes terugbrengen naar Mochudi. dat zou betekenen dat er geen kerken meer mogen zijn en dat er verschrikkelijke dingen kunnen gebeuren als je niet naar hem luisterd. Alles wat ik hier over hoor is heel heftig. We bidden hier dan ook veel voor. Bid alsjeblieft met ons mee dat deze man God leerd kennen hij God's wil zal gaan doen.

- Bid dat Batwana mensen (de mesnen in Botswana) open zullen worden voor geloof en God kunnen aanvaarden.

God's zegen

Simone