I love my time with God!

Weggaan is niet altijd makkelijk. Ergens nieuw komen is ook niet altijd makkelijk, maar wel een gave nieuwe uitdaging!

Ik zou zo graag alles met jullie willen delen. Alles wat ik hier leer en zie. Daarom is dit ook het tweede blogberciht in een week.
Ik kan nu trouwens Afrikaans verstaan. Koste me even wat tijd, maar het lijkt erg op plat Nederlands. Draai wat woorden om en dan ben je er zo. Botswaans is heel wat moeilijker, maar dat komt wel.

Nog wat weetjes:
- De meeste vrouwen dragen hun baby's hier op hun rug met een doek eromheen.
- Relax!
- Hele gezinnen/families leven bij elkaar op een plot (erf).
- Er word hier veel gedaan met braaien.
- Je kunt hier geen 'shit' zeggen of 'poes' (er zijn er vast meer maar die weet ik niet).
- Sommige mensen lopen hier met pantoffels over straat.
- Als jij een fout maakt zegt iemand anders ' Sorry'.
- Als iets dan moet geburen (gelijk) dan zeg je ' nauw nauw'.

Youth for Christ is een organisatie die zich inzet voor NON-Christian youth (niet christelijkejeugd). Ze hebben me hier geleerd dat ze een fout maken vanaf het moment dat ze zich richten op christelijk jeugd. YfC zet zich ook in voor net christelijke jeugd. Er word aan hen onderwijs gegeven. Toch letten ze erop dat ze niet te ver gaan. Er zijn andere organisaties die de jongeren verder helpen als ze de basis hebben ontvangen. Ze zetten zich dus wel in voor net christelijke jongeren.

Ik wil me volledig geven de komende maanden. Ik heb er over nagedacht en God heeft me laten zien dat ik mijn gedachtengang moet veranderen. Als ik hier echt het beste uit wil halen zal ik moeten doen alsof ik hier jaeren blijf. het is hier namelijk heel moeilijk om echt goed contact te maken met mensen. Ze zult daar dus je best voor moeten doen. Als ik met een instelling ben van ' Ik ben ik toch maar 9 maanden' zal ik hier niet veel kunen doen behalve gewoon mijn werk doen. Dat wil ik niet dus ik ga proberen om er het meeste uit te halen met de Heer. Ik wil voorkomen dat ik aan het einde van deze maanden zeg 'Ik had meer kunnen doen dan ik nu gedaan heb'. Dit is in de praktijk namelijk een veel voorkomend geval.

Botswana is op zich een heel goed land om te wonen voor ons als blank buitenlanders. Maar er gaat nog wel eens iets mis. Eens was er een dag dat een vrijwilligster, van het stafhuis, de gordijnen opendeed en zag dat haar auto geen banden meer had. Eens was het zo dat mensen thuis kwamen van het winkelen en geen mobiel meer hadden.
Botswana is ook een land van het spirituele. Ik dacht dat alle Afrikaanse landen dat wel hebben. Dit maakt dat er veel Witch Dockers zijn (vergeef me voor mijn spelling). Dit is echt een groot probleem in het land. Dit maakt het ook moeilijk om tot mensen door te dringen.

Omdat ik nu nog vakantie heb (tot maandag want dan komen de kids weer naar de Day Care) heb ik veel vrije tijd. Deze besteed ik met God. Soms in de tuin, maar dat is ook niet altijd even leuk omdat iedereen je aandacht probeerd te krijgen, of in de woonkamer. Heel gaaf om te zien wat God ons wil leren en laten zien als we tijd voor Hem vrijmaken. Ik heb hier dingen gezien die andere vrijwilligers nog niet gezien hebben terwijl zij hier al meer dan een jaar zitten. Als ik buiten zit dan geniet ik van de zon, de dieren hier, de geluiden en de rust. Nederland is altijd zo gehaast en alles met op tijd. Hier dus echt niet. Zelden. Wat is God toch groot! Hij wil zo'n gave relatie met ons opbouwen, maar wij hebben de tijd niet of maken de tijd niet. Wie heeft ons gemaakt? Aan wie is al onze eer? ik vind het echt een voorrecht dat ik hier mag zijn en al deze nieuwe dingen mag leren en meemaken. Ik kan het niet eens echt uitleggen. Ik zal het proberen.

Dus echt, ik heb het naar mijn zin. Ik heb meer tijd (vind meer tijd) om te werken aan mijn relatie met God. ik hoop dat ik dit vast kan houden en niet verlies als ik terug ga naar Nederland. Ik weet dat dat nog een tijdje duurt maar ik weet ook hoe snel je terug kunt vallen in een gewoonte. Wat ik hier, binnen no-time, zag is dat wij te gehaast zijn. Wij moeten alles in zo min mogelijk tijd doen. Waarom eigenlijk. Waarom kunnen wij niet een hele ochtend doen over een klein erf vegen. Waarom liggen er zoveel kant-en-klare maaltijden in de winkel? waarom werken we allemaal 5 dagen in de week en minstens 8 uur op een dag? Waarom hebben we geen tijd meer voor de kinderen en de jeugd? Die de toekomst zijn? ik weet dat de overheid veel van ons vraagt, maar we kunnen toch echt wel anders met deze dingen om gaan. En dan nog eentje. Waarom moeten mensen altijd bellen voordat ze langskomen? Omdat we anders niet genoeg eten meer overblijft? Hoe zal God over deze dingen denken? God zou enorm blij zijn als iemand onaangekondigd bij hem aanklopt. Willen wij niet op hem lijken? Mensen, we leven maar 1 keer op deze aarde. Wat maken we hiervan. En wat zeggen we als we voor God staan. ' Sorry, maar het komt door de overheid'. 'Ik was niet blij in dit leven i.v.m. mijn verleden' . Mensen, wat gaan we doenmet deze ene keer op deze aarde? gaan we liefde uitdelen of gaan we gewoon het leven leven en kijken we uit naar de tijd als we in de Hemel eeuwig feest zullen vieren? Wat dan? Alle mensen die wij niet bereikt hebben in Nederland en andere landen? We leven voor God, niet voor onszelf!

Misschien zijn er nu mensen boos of ontdaan. Dat kan. Ik zeg ook niet dat we een beroerd leven moeten hebben zonder huis, auto of eten of wat dan ook. God wil dat ook niet. En wat als we kijken naar onze dromen?
Ik ben hier twee weken en ben weer aan het dromen. Niet dromen dromen, maar dromen van God. Dit zijn dromen die mijn dromen zijn geweest en gevromt worden door God. Ik heb er 2. Een droom is het al jaren en God is die aan het vormen. De ander is er nog niet heel lang, maar ik sta er honderd procent achter. Ik hou van mijn dromen. Ik geloof dat God ons dromen geeft waar wij van kunnen houden. Er zijn mensen die dromen krijgen die veel van hen vragen, maar ons is ook geen makkelijke weg beloofd. We moeten er tijd en energie in stoppen. Met God kunnen we alles aan. God zal ons altijd bijstaan in alles wat we doen. Ik heb hier mensen mogen leren om weer te gaan dromen om hun droom te vinden. Mensen die dachten dat dit hun droom was en niet die van God en daarom geen aandacht meer schonken aan hun droom. Terwijl dit echt God's droom was voor deze mensen. Nu kun je je afvragen hoe ik dat weet of hoe jij dit kunt weten. Nou ik zal het uitleggen. Als wij de keuze voor God maken, om Hem te volgen waar dan ook, dan komt de Heilige Geest in ons. Je word dan 1 met de Heilige Geest. Dit houd in dat jouw gedachten van jezelf kunnen zijn, maar ook van God. Wij moeten leren wat van ons is en wat van God is. En als jij de bijbel leest en deze dingen tot je neemt, dan zul je leren wat wel van God is en wat niet van God is. God wil deze relatie met ons. Ik weet dat dit heel raar klinkt als je geen chisten bent, maar het is echt waar. Je zult het ook pas snappen als je het zelf ontvangen hebt. Dit is vaak het geval in het leven en het hier niet minder waar. God voorziet als we zijn wil doen. Hij is groter dan wat dan ook en dan wie dan ook. Ik heb nog veeeel te leren, maar God wil ons daar bij helpen. Hij wil ons onderwijzen en onze metgezel zijn in ALLES wat we doen. Ik kan me geen leven meer voorstellen zonder God. Ik wil het niet. Hij is mijn maatje, mijn God, mijn redder, mijn grote vriend en mijn Vader. Ik leer zijn stem steeds beter verstaan. Iets wat ik nooit voor moeglijk had durven houden.
Een aantal dagen geleden heb ik uren met een vrijwilligers gepraat over haar droom. Ze dacht dat dit haar droom was en niet God's droom. Ik vroeg haar om haar droom aan mij te vertellen, als ze dat wilde. We waren met z'n tweeen in het stafhuis. Ze begon haar droom te vertellen. Ze vertelde over haar leven te vertellen de dingen die ze had gedaan. De dinegnd ie ze nog wilde gaan doen en waar haar passie lag. uit eindelijk kwamen er allemaal verhalen uit. Iets wat ze zelf vergeten was. Toen ze klaar was met vertellen waren we even stil. Toen keek ze me een tijdje aan tot ik tegen haar zei 'Denk je echt dat dit God's droom niet is? Twijfel je nog?'. Alles wat ze vertelde had haar hier gebarcht en had haar bij haar droom gebracht. God's leiding en aanwezigheid was duidelijk aanwezig geweest. Ze schoot in de lach en kreeg tranen in haar ogen.
Hoe zit het met jouw droom? Heb je een droom? Misschien denk je dat de droom niet van God is. Maakt niet uit. Schrijft je droom eens op, met alles er op en er aan eraan. Vanaf het moment dat de droom ontstaan tot hoe het er nu uit ziet en waarom het er nu zo uit ziet. Alles. Als je een parner hebt (vriend/vriendin, man/vrouw) schrijft dit dan los van elkaar. Praat er nog niet over tot je allebei je verhaal op paiper hebt staan. Als ze allebei af zijn geef de ander dan je droom. Lees ze afzonderlijk en bid voor de ander. Praat er met elkaar over. kijk naar de leiding die God hier in heeft gehad en nog heeft. Ga bidden voor leiding, wijsheid en God's wil. Sta open voor nieuwe dingen. God wil zo graag met jouw dit leven leven. Sta er open voor en God zal zo veel gave dingen gaan doen. Dingen die jij niet voor mogelijk heb gehouden. Wat houd jouw tegen om deze droom/dromen te verwezenlijken? We leven maar een keer. Wat ga jij doen?

Eergister was ik met een vrijwilligster en een pastor op weg naar een zieke jonge vrouw. Onderweg moest er iemand even een boodschap doen bij de Spar. Ik zag een volwassen man ondersteboven in een vuilnisbak omrinkt door vliegen. Toen hij weg ging gingen de vliegen met hem mee. Je wil niet weten wat er door me heen ging. ik wist gewoon niet wat ik moest doen. Moet je dan naar zo'n persoon toegaan? Wat zeg je dan? Ik heb niets gedaan, maar ik weet niet of dat de juiste manier was.
Toen we bij de zieke vrouw aankwamen zag ik voor het eerst waar de mensen hier in wonen. Ik denk dat de mensen hier zware winters hebben. Er zitten veel kieren in de huizen hier en mensen hebben geen kachels ofzo. Deze jonge vrouw was 25 jaar jong en heeft waarschijnlijk een ziekte die hier veel voorkomed. Toch weten ze het niet zeker. Ze was erg ziek en prate zacht. Ik hield haar goed in de gaten. Ze is net een tijdje christen en geloof dat God haar zal genezen. Ze heeft al veel meegemeekt in de afgelopen maanden. na zo'n 15 minuten keek ze mij aan en hield mijn blik vast. Na een paar minuten zei ze dat ik een engel was, dat ik grootse dingen zou doen en dat God met mij zou zijn. Ik weet serieus niet of hier ook maar iets van waar is. Ik bedoel, ik weet dat ik geen engel ben. Mensen geloven hier veel in het spirituele. ik weet dus ook niet wat ze precies bedoelde met een engel. Misschien bedoelde ze het wel anders.

Ik hoor graag jullie reacties.

God's Zegen!
Liefs Simone

I'm there!

Nou, ik ben er hoor! Nu al bijna een hele week op de plaats van bestemming.

Zoals de meesten van jullie zullen weten ben ik van vrijdag tot maandag in Johannesburg (Zuid-Afrika) geweest. Was echt heel leuk. Irene, een vriendin, heeft mij mee genomen op sleeptouw en me al vanalles geleerd en laten zien. Was echt goed om te zien hoe zij daar leeft en hoe het met haar gaat.

Maandag middag ben ik doorgereisd naar Gaborone (Botswana). Tijdens deze reis heb ik veel gezien van Zuid-Afrika. We kwamen langs twee, best grote, sloppenwijken. Vond ik toch wel heel raar. Ik had er bij Johannesburg ook al wel een gezien, maar toch. Het is een raar idee dat mensen daar in wonen. De meesten al hun hele leven.
Tijdens deze reis heb ik ook neushoorns gezien. Om eerlijk te zijn dacht ik eerst dat het grote stenen waren, maar toen ik er achter kwam dat er vier grote poten en een goede kop op zat bedacht ik me.

Ik werd in Gaborone opgehaald door 3 jonge vrouwen. Hele aardige meiden die me meenamen naar Mochudi, de plek waar ik nu woon (ligt zo'n 45 minuten rijden van Gaborone).

Ik ben hier nu bijna 7 volle dagen en ik kan je het volgende vertellen. Het is heel anders dan Nederland. Een paar punten die ik wel met jullie kan/wil delen:
- Er zijn hier outhouses. In ieder gaval, ik denk dat ik het zo wel kan noemen. Het zijn van hier kleine huisjes een paar meter van je eigen huis waar je je behoefte doet. Voor de mensen die het nog niet snappen, kijk even een keer naar 'The Little House on the Prairie'.
- Je hebt hier geen brievenbussen.
- Veel mensen hebben geen auto of fiets.
- Mensen wonen in kliene huisjes met, vaak, hun hele familie.
- Mensen geloven in het spirituele.
- Er zijn hier veel combi's en taxi's. Combi's zijn busjes die zo vol mogelijk worden gestouwt met mensen totdat je word platgeduwt.
- Er is veel minder mogelijkheid in gevarieerd eten eten.
- Er rijd de hele dag een reclame auto rond.
- Koeien, geiten, honden en kippen lopen hier los over straat.
- Koken duurt hier minsten twee keer zo lang.
- Er zit een gat in de grond waar al je behoefte heen gaat (wij hebben gelukkig, in de stafhouse, wel gewoon een wc) die eens in de zoveel tijd word leeggehaald (ik dacht 1 keer in het jaar).
- Als je hier wilt dochen moet je zo'n twee uur van te voren een knop omschakelen.
- Je betaald hier bij de winkel voor je stroom en telefoon. Dit koop je in. Dus niet eens in de maand betalen, maar eerst betalen voor een aantal belminuten en stroomhoeveelheid en dan pas krijgen.
- Het is hier winter, maar overdag is het hier heerlijk weer. 's Nachts is het wel koud. In december zijn alle scholen vrij i.v.m. het warme warme weer.
- We hebben gelukkig een wasmachine in het stafhuis. Helaas is het wel zo dat je alleen maar met koud water kunt wassen.
- Je loopt hier enorm veel. Als ik naar de plaatselijke kerk ga moet ik zo'n 45 minuten lopen en een rivier oversteken waar alleen een boom overheen ligt. Dit heb ik gisteren gedaan.
- In de zomer schijnt het hhier zo warm te zijn dat je niets kunt doen en de mensen rondlopen met paraplu's. Niet zozeer omdat het dan meer regent, maar omdat je anders een zonnesteek krijgt.
- Het heeft hier al maanden niet meer geregent.
- Er zijn hier maar weinig asvaltwegen. De meeste wegen zijn gewoon van zand.

Een hele lijst, maar ik hoop dat jullie iets meer een beeld kunnen krijgen van Botswana. Zuid-Afrika is trouwens wel echt anders dan Botswana. Een van de dingen die zo anders zijn is dat je hier geen enorm hoog hek om je huis heen hoeft te zetten. Ons hek ik iets hoger dan een meter. In Zuid-Afrika zijn ze minstens 2 meter hoog. Bij het YfC Office zijn ze trouwens wel hoger. Je bent hier ook veiliger als blanke buitenlander dan in Zuid-Afrika. Er zijn trouwens veel blanke Afrikanen.

Gisteren liep ik samen met een duits staflid naar de kerk. Onderweg zag ik een familie die bezig was om een vijfspan ezels uit te spannen.
Zaterdag ging ik met twee Nederlandse meiden een berg beklimmen in Gaborone. Ik bedacht me weer dat klimmen niet cht voor mij is weggelegt, maar het uitzicht was adembenemend. Toen we weer terugliepen zagen we apen. Gewoon in het wild! Was heel gaaf. Ik heb ze op de foto staan maar kan het nog niet laten zien. De computers hier zijn iets anders dan in Nederland.
Er zijn hier echt schitterende dieren. Ik heb al verschillende schitterende vogels gezien. Ook zijn er veel hagedissen (ik dacht dat het hagedissen waren).
Vrijdag werden we uitgenodigd om bij de leiders van YfC Botswana te gaan eten. Ik heb daar rouw vlees gegeten. Ook wel gebraden, maar de gewoontes hier zijn een beetje anders dan in Nederland.

Als ik hier door de straten loop zie ik veel verschil in arm en minder arm. Vrijdag was de laatste dag van de staftraining (die we vanaf dinsdag hebben gehad) en EJ en Koekoes (leiders YfC Botswana) hadden enorm veel brood opgehaald. De auto's waren helemaal vol met broden. De staf mocht wat mee nemen naar huis en de rest ging allemaal naar de plaatselijke arme mensen. Ik mocht mee om bij een aantal mensen brood te gaan brengen. Het is echt heel bijzonder hoe mensen kunnen reageren om zo'n drie broden. Ze waren ons zo dankbaar. Stel je eens voor dat je helemaal enthousiast word om een stuk brood! Dat is veel betekenen voor mensen terwijl je weinig doet. Als je hier door de straten loopt zie je al snel wie er eht arm zijn. Sommige mensen hebben nog een auto, maar veel mensen hebben helemaal niets.

De Day Care, waar ik vanaf volgende week zal gaan werken, komen de kinderen die niet naar een betaalde opvang kunnen. Ik heb de Day Care vrijdag gezien en het ziet er echt goed uit.
YfC Botswana doet echt heel goed werk hier. Het enige is dat de mensen moeilijk te bereiken zijn. Mensen laten hun enthousiastme ook niet zo zien. Het is vaak moeilijk te peilen hoe de mensen hier denken of wat ze van dingen vinden. Daar zijn we in de trainingsdagen wel achter gekomen.
YfC Botswana heeft een aantal gebieden waar zij mee bezig zijn. Een paar mensen doen dans en drama. Anderen doen de Day Care (waar ik dus ook in betrokken ga worden). En weer anderen doen de jeugd vertellen over onze Heer. Zij gaan bij scholen langs en organiseren leuke effents. Aanstaande donderdag en vrijdag gaan ze een camp doen. Waarschijnlijk ga ik daar ook bij helpen omdat er te weinig mensen zijn.

Gebedspunten:
- Dat YfC Botswana meer openingen krijgt om door te komen tot de bevolking hier.
- Dat ik me hier volkomen thuis mag gaan voelen.
- Dat ik hier vriendschappen mag gaan krijgen.
- Dat ik gesprekken met de mensen kan gaan praten over onze geweldig God.
- Dat is het eten hier makkelijk zal gaan verdragen (elke keer is ik echt Botswaans of
Zuid-Afrikaans eten eet krijg ik last van mijn maag).
- Dat de stafleden van YfC Botswana duidelijkheid zullen gaan krijgen over de dromen die God voor hen heeft en de paden die zij zullen wandelen.

Ik heb hier al een aantal keer het gevoel gehad dat ik me enorm eenzaam voelde. Wat enorm gaaf is dat ik, wanneer is God dan opzocht, ik gelijk rust ontving en weer plezier kreeg in het hier zijn. God is me aan het leren om volkomen op Hem te vertrouwen. In alles. Wanneer ik verdrietig ben maar ook wanneer ik blij ben. Dat ik dit alles met Hem deel. Eigenlijk deelt Hij dit alles met ons. Dit is dus eigenlijk een punt om voor te danken.

Ik dank God voor alle dingen die ik hier leer. Hij is groot en almachtig!

Liefs
Simone

Ps: Als mensen het leuk vinden om mij post te sturen (wat ik echt heel leuk vind) dan kan dat. Mail me even en dan laat je het adres weten.

A new adventure!

Weg gaan is niet altijd makkelijk. Familie en vrienden achterlaten. Afscheid nemen. En... als het dichterbij komt word het ook niet altijd even makkelijk.
Afgelopen zondag ben ik uitgezegend door 'de Fontein'. Het was echt een mooi moment. Had ik eigenlijk helemaal niet verwacht. Dat het zoveel met me deed bedoel ik. Daarna kwamen vrienden en familie langs. Dat maakte het wel even moeilijk, maar ik kreeg er ook weer extra veel zin in.

Maar, waarom gaan mensen weg? Nou, ik kan niet voor iedereen spreken, maar dit is mijn verhaal.

Toen ik 15 was (6 jaar geleden) ben ik met een GO-team, van Jeugd met een Opdracht, naar Portugal geweest. Daar heb ik veel strijd gehad, maar daar heb ik zelf de keuze gemaakt. De keuze om voor God te gaan en hem te volgen (ik ben christelijk opgevoed, maar had nog nooit zelf de keuze voor God gemaakt). Dat heeft me gebracht bij waar ik nu ben. Gebracht bij de dingen die ik nu doe, hoe ik over dingen denk en hoe ik me voel. Dat is niet zomaar gegaan. Er zijn best wat ups and downs geweest, zoals bij iedereen. Voor God gaan is niet altijd makkelijk. Dat is ons ook niet beloofd. Maar ik zou nooit meer zonder God willen leven. Hij heeft me zo ontzettend veel gegeven en het blijft maar komen. En ja, er zijn momenten wanneer ik even niet meer weet hoe het dan verder moet. Momenten dat de aanwezigheid van de Heer niet voel en me alleen voel. Maar God heeft altijd gehoor gegeven. Hij is er altijd voor mij geweest en heeft mij bemoedigt door alle moeilijke en makkelijke dingen heen. Daar ben ik hem enorm dankbaar voor.

De laatste 3 jaar heb ik gestudeerd voor Sociaal Maatschappelijk Werkster. In juli heb ik mijn diploma gekregen. Verschillende mensen hebben mij aangeraden om niet gelijk verder te gaan studeren en ik zag dat zelf ook niet echt zitten. Omdat ik ook niet gelijk wilde gaan werken ben ik op zoek gegaan naar vrijwilligers werk in het buitenland. Ik wilde dat eigenlijk al heel lang en het is iets wat is gaan groeien in de loop van de jaren. Ik ben voornamelijk gaan kijken naar projecten in India en Afrika. Ik wilde graag gaan werken bij het project van 'de Fontein' in Namibie. Omdat zij in 2010 klaar zijn met de verbouwing ben ik op zoek gegaan naar een ander project. Via een vriendin (en klasgenoot) kwam ik bij Livingstone. Een goede christelijk organisatie die vrijwilligers uitzend naar landen als Zuid-Afrika, India, Mozambique, Oeganda en Roemenie. Er was een project in Botswana en die sprak mij het meest aan. Mijn aandacht ging steeds weer naar dat project. Op de dag van het intakegesprek hoorde ik gelijk dat ik geschikt was voor het project. Mijn enthousistme is sindsdien steeds meer gaan groeien. Ook is de Heer gelijk in mij aan het werk gegaan. Daar zaten dagen tussen dat ik geestelijk emotieneel helemaal kapot en moe was. Zo hard ging dat soms. Maar dat heeft me echt goed gedaan en veranderd.

Het project ligt dicht bij Gaborone. Gaborone ligt onderin Botwana, dicht bij de grens van Zuid-Afrika. Het project heet Youth for Christ. YfC heeft een aantal projecten waarvan er een aantal zitten in Zuid-Afrika. YfC trekt het lot van kinderen en jongeren aan. Ik ga daar werken op het Day Care Centre. Hoe dat er precies uit gaat zien dat weet ik nog niet. In de komende weken zal daar meer duidelijkheid over komen. In het Day Care Centre vertellen ze de kinderen verhalen uit de bijbel en word er veel tijd doorgebracht met de kids. Tijd, die we hier in Nederland, vaak niet hebben voor kinderen. Ik zal daar ook praktische dingen gaan doen.

Aanstaande donderdag, 13 augustus, vertrek ik. Ik vlieg via Cairo (Egypte) en kom vrijdag ochtend in Johannesburg, Zuid-Afrika, aan. Ik ben dan dat weekend bij Irene, een vriendin, en dan ga ik maandag verder naar Gaborone. Daar word ik opgevangen door een vrijwilligster van YfC.

In de komende weken zal ik jullie op de hoogte houden over hoe het met me gaat, wat ik allemaal doe, dingen waar ik tegenaan loop en gebedspunten. Als jullie het leuk vinden dan kunnen jullie dat hier lezen.

De Here God is met ons allen.