A new adventure!

Weg gaan is niet altijd makkelijk. Familie en vrienden achterlaten. Afscheid nemen. En... als het dichterbij komt word het ook niet altijd even makkelijk.
Afgelopen zondag ben ik uitgezegend door 'de Fontein'. Het was echt een mooi moment. Had ik eigenlijk helemaal niet verwacht. Dat het zoveel met me deed bedoel ik. Daarna kwamen vrienden en familie langs. Dat maakte het wel even moeilijk, maar ik kreeg er ook weer extra veel zin in.

Maar, waarom gaan mensen weg? Nou, ik kan niet voor iedereen spreken, maar dit is mijn verhaal.

Toen ik 15 was (6 jaar geleden) ben ik met een GO-team, van Jeugd met een Opdracht, naar Portugal geweest. Daar heb ik veel strijd gehad, maar daar heb ik zelf de keuze gemaakt. De keuze om voor God te gaan en hem te volgen (ik ben christelijk opgevoed, maar had nog nooit zelf de keuze voor God gemaakt). Dat heeft me gebracht bij waar ik nu ben. Gebracht bij de dingen die ik nu doe, hoe ik over dingen denk en hoe ik me voel. Dat is niet zomaar gegaan. Er zijn best wat ups and downs geweest, zoals bij iedereen. Voor God gaan is niet altijd makkelijk. Dat is ons ook niet beloofd. Maar ik zou nooit meer zonder God willen leven. Hij heeft me zo ontzettend veel gegeven en het blijft maar komen. En ja, er zijn momenten wanneer ik even niet meer weet hoe het dan verder moet. Momenten dat de aanwezigheid van de Heer niet voel en me alleen voel. Maar God heeft altijd gehoor gegeven. Hij is er altijd voor mij geweest en heeft mij bemoedigt door alle moeilijke en makkelijke dingen heen. Daar ben ik hem enorm dankbaar voor.

De laatste 3 jaar heb ik gestudeerd voor Sociaal Maatschappelijk Werkster. In juli heb ik mijn diploma gekregen. Verschillende mensen hebben mij aangeraden om niet gelijk verder te gaan studeren en ik zag dat zelf ook niet echt zitten. Omdat ik ook niet gelijk wilde gaan werken ben ik op zoek gegaan naar vrijwilligers werk in het buitenland. Ik wilde dat eigenlijk al heel lang en het is iets wat is gaan groeien in de loop van de jaren. Ik ben voornamelijk gaan kijken naar projecten in India en Afrika. Ik wilde graag gaan werken bij het project van 'de Fontein' in Namibie. Omdat zij in 2010 klaar zijn met de verbouwing ben ik op zoek gegaan naar een ander project. Via een vriendin (en klasgenoot) kwam ik bij Livingstone. Een goede christelijk organisatie die vrijwilligers uitzend naar landen als Zuid-Afrika, India, Mozambique, Oeganda en Roemenie. Er was een project in Botswana en die sprak mij het meest aan. Mijn aandacht ging steeds weer naar dat project. Op de dag van het intakegesprek hoorde ik gelijk dat ik geschikt was voor het project. Mijn enthousistme is sindsdien steeds meer gaan groeien. Ook is de Heer gelijk in mij aan het werk gegaan. Daar zaten dagen tussen dat ik geestelijk emotieneel helemaal kapot en moe was. Zo hard ging dat soms. Maar dat heeft me echt goed gedaan en veranderd.

Het project ligt dicht bij Gaborone. Gaborone ligt onderin Botwana, dicht bij de grens van Zuid-Afrika. Het project heet Youth for Christ. YfC heeft een aantal projecten waarvan er een aantal zitten in Zuid-Afrika. YfC trekt het lot van kinderen en jongeren aan. Ik ga daar werken op het Day Care Centre. Hoe dat er precies uit gaat zien dat weet ik nog niet. In de komende weken zal daar meer duidelijkheid over komen. In het Day Care Centre vertellen ze de kinderen verhalen uit de bijbel en word er veel tijd doorgebracht met de kids. Tijd, die we hier in Nederland, vaak niet hebben voor kinderen. Ik zal daar ook praktische dingen gaan doen.

Aanstaande donderdag, 13 augustus, vertrek ik. Ik vlieg via Cairo (Egypte) en kom vrijdag ochtend in Johannesburg, Zuid-Afrika, aan. Ik ben dan dat weekend bij Irene, een vriendin, en dan ga ik maandag verder naar Gaborone. Daar word ik opgevangen door een vrijwilligster van YfC.

In de komende weken zal ik jullie op de hoogte houden over hoe het met me gaat, wat ik allemaal doe, dingen waar ik tegenaan loop en gebedspunten. Als jullie het leuk vinden dan kunnen jullie dat hier lezen.

De Here God is met ons allen.