Nou, ik ben er hoor! Nu al bijna een hele week op de plaats van bestemming.
Zoals de meesten van jullie zullen weten ben ik van vrijdag tot maandag in Johannesburg (Zuid-Afrika) geweest. Was echt heel leuk. Irene, een vriendin, heeft mij mee genomen op sleeptouw en me al vanalles geleerd en laten zien. Was echt goed om te zien hoe zij daar leeft en hoe het met haar gaat.
Maandag middag ben ik doorgereisd naar Gaborone (Botswana). Tijdens deze reis heb ik veel gezien van Zuid-Afrika. We kwamen langs twee, best grote, sloppenwijken. Vond ik toch wel heel raar. Ik had er bij Johannesburg ook al wel een gezien, maar toch. Het is een raar idee dat mensen daar in wonen. De meesten al hun hele leven.
Tijdens deze reis heb ik ook neushoorns gezien. Om eerlijk te zijn dacht ik eerst dat het grote stenen waren, maar toen ik er achter kwam dat er vier grote poten en een goede kop op zat bedacht ik me.
Ik werd in Gaborone opgehaald door 3 jonge vrouwen. Hele aardige meiden die me meenamen naar Mochudi, de plek waar ik nu woon (ligt zo'n 45 minuten rijden van Gaborone).
Ik ben hier nu bijna 7 volle dagen en ik kan je het volgende vertellen. Het is heel anders dan Nederland. Een paar punten die ik wel met jullie kan/wil delen:
- Er zijn hier outhouses. In ieder gaval, ik denk dat ik het zo wel kan noemen. Het zijn van hier kleine huisjes een paar meter van je eigen huis waar je je behoefte doet. Voor de mensen die het nog niet snappen, kijk even een keer naar 'The Little House on the Prairie'.
- Je hebt hier geen brievenbussen.
- Veel mensen hebben geen auto of fiets.
- Mensen wonen in kliene huisjes met, vaak, hun hele familie.
- Mensen geloven in het spirituele.
- Er zijn hier veel combi's en taxi's. Combi's zijn busjes die zo vol mogelijk worden gestouwt met mensen totdat je word platgeduwt.
- Er is veel minder mogelijkheid in gevarieerd eten eten.
- Er rijd de hele dag een reclame auto rond.
- Koeien, geiten, honden en kippen lopen hier los over straat.
- Koken duurt hier minsten twee keer zo lang.
- Er zit een gat in de grond waar al je behoefte heen gaat (wij hebben gelukkig, in de stafhouse, wel gewoon een wc) die eens in de zoveel tijd word leeggehaald (ik dacht 1 keer in het jaar).
- Als je hier wilt dochen moet je zo'n twee uur van te voren een knop omschakelen.
- Je betaald hier bij de winkel voor je stroom en telefoon. Dit koop je in. Dus niet eens in de maand betalen, maar eerst betalen voor een aantal belminuten en stroomhoeveelheid en dan pas krijgen.
- Het is hier winter, maar overdag is het hier heerlijk weer. 's Nachts is het wel koud. In december zijn alle scholen vrij i.v.m. het warme warme weer.
- We hebben gelukkig een wasmachine in het stafhuis. Helaas is het wel zo dat je alleen maar met koud water kunt wassen.
- Je loopt hier enorm veel. Als ik naar de plaatselijke kerk ga moet ik zo'n 45 minuten lopen en een rivier oversteken waar alleen een boom overheen ligt. Dit heb ik gisteren gedaan.
- In de zomer schijnt het hhier zo warm te zijn dat je niets kunt doen en de mensen rondlopen met paraplu's. Niet zozeer omdat het dan meer regent, maar omdat je anders een zonnesteek krijgt.
- Het heeft hier al maanden niet meer geregent.
- Er zijn hier maar weinig asvaltwegen. De meeste wegen zijn gewoon van zand.
Een hele lijst, maar ik hoop dat jullie iets meer een beeld kunnen krijgen van Botswana. Zuid-Afrika is trouwens wel echt anders dan Botswana. Een van de dingen die zo anders zijn is dat je hier geen enorm hoog hek om je huis heen hoeft te zetten. Ons hek ik iets hoger dan een meter. In Zuid-Afrika zijn ze minstens 2 meter hoog. Bij het YfC Office zijn ze trouwens wel hoger. Je bent hier ook veiliger als blanke buitenlander dan in Zuid-Afrika. Er zijn trouwens veel blanke Afrikanen.
Gisteren liep ik samen met een duits staflid naar de kerk. Onderweg zag ik een familie die bezig was om een vijfspan ezels uit te spannen.
Zaterdag ging ik met twee Nederlandse meiden een berg beklimmen in Gaborone. Ik bedacht me weer dat klimmen niet cht voor mij is weggelegt, maar het uitzicht was adembenemend. Toen we weer terugliepen zagen we apen. Gewoon in het wild! Was heel gaaf. Ik heb ze op de foto staan maar kan het nog niet laten zien. De computers hier zijn iets anders dan in Nederland.
Er zijn hier echt schitterende dieren. Ik heb al verschillende schitterende vogels gezien. Ook zijn er veel hagedissen (ik dacht dat het hagedissen waren).
Vrijdag werden we uitgenodigd om bij de leiders van YfC Botswana te gaan eten. Ik heb daar rouw vlees gegeten. Ook wel gebraden, maar de gewoontes hier zijn een beetje anders dan in Nederland.
Als ik hier door de straten loop zie ik veel verschil in arm en minder arm. Vrijdag was de laatste dag van de staftraining (die we vanaf dinsdag hebben gehad) en EJ en Koekoes (leiders YfC Botswana) hadden enorm veel brood opgehaald. De auto's waren helemaal vol met broden. De staf mocht wat mee nemen naar huis en de rest ging allemaal naar de plaatselijke arme mensen. Ik mocht mee om bij een aantal mensen brood te gaan brengen. Het is echt heel bijzonder hoe mensen kunnen reageren om zo'n drie broden. Ze waren ons zo dankbaar. Stel je eens voor dat je helemaal enthousiast word om een stuk brood! Dat is veel betekenen voor mensen terwijl je weinig doet. Als je hier door de straten loopt zie je al snel wie er eht arm zijn. Sommige mensen hebben nog een auto, maar veel mensen hebben helemaal niets.
De Day Care, waar ik vanaf volgende week zal gaan werken, komen de kinderen die niet naar een betaalde opvang kunnen. Ik heb de Day Care vrijdag gezien en het ziet er echt goed uit.
YfC Botswana doet echt heel goed werk hier. Het enige is dat de mensen moeilijk te bereiken zijn. Mensen laten hun enthousiastme ook niet zo zien. Het is vaak moeilijk te peilen hoe de mensen hier denken of wat ze van dingen vinden. Daar zijn we in de trainingsdagen wel achter gekomen.
YfC Botswana heeft een aantal gebieden waar zij mee bezig zijn. Een paar mensen doen dans en drama. Anderen doen de Day Care (waar ik dus ook in betrokken ga worden). En weer anderen doen de jeugd vertellen over onze Heer. Zij gaan bij scholen langs en organiseren leuke effents. Aanstaande donderdag en vrijdag gaan ze een camp doen. Waarschijnlijk ga ik daar ook bij helpen omdat er te weinig mensen zijn.
Gebedspunten:
- Dat YfC Botswana meer openingen krijgt om door te komen tot de bevolking hier.
- Dat ik me hier volkomen thuis mag gaan voelen.
- Dat ik hier vriendschappen mag gaan krijgen.
- Dat ik gesprekken met de mensen kan gaan praten over onze geweldig God.
- Dat is het eten hier makkelijk zal gaan verdragen (elke keer is ik echt Botswaans of
Zuid-Afrikaans eten eet krijg ik last van mijn maag).
- Dat de stafleden van YfC Botswana duidelijkheid zullen gaan krijgen over de dromen die God voor hen heeft en de paden die zij zullen wandelen.
Ik heb hier al een aantal keer het gevoel gehad dat ik me enorm eenzaam voelde. Wat enorm gaaf is dat ik, wanneer is God dan opzocht, ik gelijk rust ontving en weer plezier kreeg in het hier zijn. God is me aan het leren om volkomen op Hem te vertrouwen. In alles. Wanneer ik verdrietig ben maar ook wanneer ik blij ben. Dat ik dit alles met Hem deel. Eigenlijk deelt Hij dit alles met ons. Dit is dus eigenlijk een punt om voor te danken.
Ik dank God voor alle dingen die ik hier leer. Hij is groot en almachtig!
Liefs
Simone
Ps: Als mensen het leuk vinden om mij post te sturen (wat ik echt heel leuk vind) dan kan dat. Mail me even en dan laat je het adres weten.
maandag 24 augustus 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Haaaaai schatje!
BeantwoordenVerwijderenWat leuk om even uitgebreid van je te horen!
Ook al zal 't niet altijd makkelijk zijn en is 't verschil met NL ontzettend groot, je vind je plekje wel want je klopt bij de Juiste aan. :)
En wat heb je al ontzettend veel gedaan en gezien! Super! O...ik hou zo van Afrika...zucht... :) Als ik genoeg geld en vrije dagen heb...kom ik je zeker opzoeken! :)
Lieve schat! Dikke kus van mij!
Nou, ik sluit me bij m'n grote zus aan!!! Ennuh heb je berichtje gehad...! ;)
BeantwoordenVerwijderenVoelt wel goed hoor, om ff te horen hoe je er nou leeft, en wat er gaande is, en hoe het met jou is! :D
Liefie, love you!
xx
Hi Siem! Ik hoef dus in ieder geval geen wc-blokjes naar je de sturen ;-).
BeantwoordenVerwijderenGeef jezelf de tijd om te wennen, ik kan begrijpen dat je je wel eens eenzaam voelt maar dat is heel normaal, je moet gewoon ook wennen aan al die nieuwe mensen, nieuwe leefregels, wat van jou verwacht wordt en hoe het leven daar gaat. Alles wat voor jou tot nu toe vertrouwt was, is nu heel anders en het is logisch dat je je dan soms alleen en verloren voelt. Give it time. En God is altijd dezelfde, maakt niet uit welke cultuur, voelt altijd thuis!
Zo is het ook met het eten, dat heeft tijd nodig, wacht maar af over een week of drie heb je nergens meer last van!